Torta de San Blas

INGREDEINTES (4 personas ):Para la masa:600 g. de harina "Profeli" o "Adpan" de maíz3 huevos1 yema250 g. de azúcar100 g. de mantequillalevadura (1/2 sobre)anísPara la cobertura blanca: 2 claras de huevo250 g. de azúcar glass
ELABORACIÓN:
La masa:Derretir la mantequilla, batir los huevos, la yema, el azúcar y la mantequilla.Echar la harina con la levadura y amasar todo como si se tratara de la masa de pan.Dejar reposar alrededor de una hora. Untar con mantequilla la placa del horno y hornear la masa a unos 1802 durante 1/2 hora.La cobertura blanca:Poner en un cazo las claras de huevo, el azúcar y unas gotitas de limón. Poner este cazo a calentar a baño maría, batiendo de vez en cuando.Cuando la masa se ponga blanca y consistente, retirar del baño maría y dejarlo enfriardurante unos minutos.Recién sacada la masa del horno, se vierte por encima la cobertura y se deja que se enfríe.

Se recomienda consultar la LISTA DE ALIMENTOS SIN GLUTEN que edita la Federación de Asociaciones de Celíacos, antes de utilizar algunos de los ingredientes señalados en estas recetas.

Uiiiii...
Nerbioak jota nabil, ez dirudien arren. Tesia bukatzen, eta lan pila geratzen zait, gauza asko sartu nahi ditut, beste asko berlandu... Egun luzeagoak behar ditut!!! 8eta gauak ere luzeago, atsedena hartzeko maialentxok utzi eskero, noski).
Baina gauzak pixkanaka hobetzten doaz, orain bulegoan bakarrik egiten dut lan, etxera daramadanean esperantzarik gabe eramanez,eta zerbait egitea lortu eskero, pozik, bestlaba ez da ezer galdu (pazientzia ere ez). Lasaiago gabiltza horrela guztiok.
Atzo horma neurtzen ibili zen arotza, eta bi astetan apalak jarriko dizkidate, beraz gero etxean dudan material guztia hona ekarriko dut. Eta etxean leku hori umeak jolas dezaten moldatuko dugu, jolastokian bihurtuz.
Gasteizera noa, azterketa daukagu eta...

Kaixo

Kaixo!
Hau nire lehen blog pertsonala da; aurretik umeekin egin nuen beste bat, baina orain nirea bakarrik dena sortu dut... eta egia esan, ez dakit oso ondo zergatik. Eman diodan izenburua ere gaizki-ulertzetara eraman dezake, baina ez diot buelta larregirik eman jartzean. Ziur damutuko naizela, baina...
"Mundutik pasa nintzen" deitu diot, nire gauzak idazteko.

Eta horretan hasiko naiz ba...

Gaur eguna ondo zijoan, okertu den arte. Tesi zuzendariaz egon ondoren inskripzio tramiteekin hasi naiz, sinatutako dokumentuak entregatuz, bukatzeko lehen pausoak emanez... eta Amari deitu diodanean, umeaz galdetzeko, familian bidean zetorren haurra galdu dela esan dit. Koñatari animo mezua bidali, nebari deitu... eta ni etorri naiz ustekabean behera. Nire galera gogoratuz, berbiziz. Aghhh! kaka zaharra, pena handia daukat koñatagatik, gauzak bakoitzak bere modura bizitzen dituen arren, bere mina ezaguzten dudalako...
Agian horregatik badakit inozi ahaztuko ez duen arren, pixkanaka pasatuko zaiola (noizbehinka, niri gaur gertatu zaidan bezala, bueltatzen den arren). Eta bidea errezagoa egingo zaiola batez ere semea edo alaba besotan duenean. Helduko da bere garaia, nirea heldu zen bezala. Ordurarte... lasai negar egin, malkoekin miña ateratzen utzi eta barrukoa garbitu eta lasaitu jaioko den umeari lekua egiteko. Iloba jaioko zaidalako ziur. Beraz, hau irakurriko ez duen arren, ANIMO NAGORE!!!!

Lan pixka bat egitera noa, gogo handirik gabe nabilen arren.
Laister arte,
Su